Een glitch in de tijd: op bezoek bij de ruïne van Schwarzenbroich
Anneke
Wanneer ik terug aan mijn auto kom, begint de regen met bakken uit de lucht te vallen. Moe maar voldaan rij ik terug naar huis. Deze plek heeft me doen stilstaan, en weer in mijn lijf en zintuigen geduwd. En soms is dat alles wat je nodig hebt op een zondagochtend.
Een glitch in de tijd: op bezoek bij de ruïne van Schwarzenbroich
04/08/2025 — 5 min. lezen
AVONTUUR - NATUUR
Op zoek naar een korte maar bijzondere wandeling in de Eifel?
In deze blog neem ik je mee naar een verlaten kloosterruïne in het Hürtgenwald – met praktische info, sfeervolle foto’s en een ervaring die nét dat tikje vreemd aanvoelde.
Zondagochtend.
Mijn lijf is moe, maar alles in mij heeft nood aan een klein avontuur. Ademruimte. Een nieuwe plaats verkennen. Stilte in de natuur.
Ik klap mijn laptop open en begin op de kaart te zoeken naar verborgen plekjes waar ik tot rust kan komen. Een ruïne ergens in het Hürtgenwald. Stil, vergeten. Dat wordt mijn eindbestemming.
Mijn rugzak gaat mee. Diezelfde rugzak die me al jaren vergezelt op elk avontuur: van wandeltochten in de Ardennen tot roadtrips op een ander continent.
Na twee uur rijden, en wat file bij de grens tussen Nederland en Duitsland, kom ik aan op parking Drei Eichen.
En eerlijk? Ik crash even. Het is een typisch burn-out-knikje, zo eentje waar je niet omheen kan. Dus eerst even een dutje op de achterbank. Dat is tegenwoordig ook deel van mijn ritueel. Ik voel me altijd wat schuldig als ik rust, alsof ik aan het ‘treuzelen’ ben. Maar mijn lijf weet beter.
Na een aantal afslagen en een smal, roestkleurig beekje kom ik dichter in de buurt van mijn eindbestemming. Enkele bordjes waarschuwen vriendelijk maar duidelijk:
verboden de ruïne te betreden – beschermd natuurgebied – blijf op de paden.
Praktische info
Wandeling: ik deed een korte route van zo’n 3,5km (ivm herstel), maar in de omgeving (en in het hele gebied van Hürtgenwald) vind je ook langere wandelingen - inspiratie haal je bv. hier
Parkeren: Parking Drei Eichen, Langerwehe, Duitsland
Google Maps kaartje: Ruïne van Schwarzenbroich
Mee te nemen: stevige wandelschoenen
Kleine waarschuwing: geen bereik en glitches – je gsm en gps kunnen hier haperen. Laat het deel zijn van de ervaring, soms toont het bos alleen wat het wil tonen.
Daarna: schoenen aan, rugzak om, een diepe ademteug.
Ik zet mijn Suunto-horloge aan om me de weg te wijzen, en voel het ritme van wandelen weer door mijn lijf trekken. Een grindpad in de zon, niet te steil, niet te ver – perfect.
De ruïne laat zich nog niet meteen zien, maar ik geniet van het pad vol bloemen en vlinders en van het weidse uitzicht.
Iets trekt me aan en instinctief lijk ik de weg te vinden, ook al ben ik er nog nooit geweest.
En dan ineens... stilte. Zo’n soort stilte waarin de tijd lijkt weg te vallen.
En daar is ze dan. De ruïne.
Niet veel meer dan een paar muren, wat stenen, een doorgang. Alles is bedekt met mos en omringd door het geluid van wind in de bladeren. Maar wat een sfeer. Niet eng, niet duister. Gewoon... geladen. Alsof de plek geheimen bewaart van honderden jaren en mensen.
Ik wil mijn horloge pauzeren, zoals altijd als ik ergens stilsta. Maar het scherm is zwart. Navigatie afgesloten. Ik denk: hm, raar, maar waarschijnlijk toeval.
Ik probeer het standaard IT-trucje: “Have you tried turning it off and on again?”, maar het werkt maar een paar seconden voordat mijn horloge opnieuw uitvalt.
Pas wanneer ik de terugweg aanvat, ongeveer 500m verderop, werkt het plots weer feilloos. Geen idee wat er gebeurde, maar het geeft de plek een extra laag. Alsof technologie even geen toegang kreeg tot wat daar was.
Wat je niet ziet als je hier wandelt...
Het Hürtgenwald is een bosgebied dat deel uitmaakt van het Duits-Belgische Natuurpark Hoge Venen-Eifel. In de Tweede Wereldoorlog vond hier de langstdurende slag op Duitse bodem plaats. De gevechten maakten aan beide kanten veel slachtoffers. Voor Amerikaanse soldaten kreeg de naam ‘Hürtgenwald’ een bittere bijklank: ‘hurt’ stond voor dood en verwonding. Tot op de dag van vandaag zijn honderden soldaten van beide kanten nog vermist, en worden hun stoffelijke resten nog steeds gevonden.


Over ruïne Schwarzenbroich
Schwarzenbroich was ooit een Norbertijnenklooster. Nu is het een vergeten ruïne, midden in het bos, overgroeid door bomen en mos. De natuur is er in stilte haar rechtmatige plaats weer aan het terugnemen. Maar de plek straalt nog steeds iets speciaals uit.
Er is zelfs een vereniging die zich inzet voor het behoud en de bekendmaking van dit erfgoed. Ze organiseren af en toe (Duitstalige) gegidste wandelingen, en verzamelen foto’s, verhalen en historische bronnen over het klooster. Meer info op de website van de vereniging. Haal wel even je beste Duits boven 😊
Leave no trace
Respecteer altijd de lokale wetgeving.
Ga niet dieper het terrein op dan toegestaan. Blijf op de paden en laat geen sporen na. Laat de plek in rust, zoals je haar vond. Zo kunnen we met z’n allen blijven genieten van wondermooie plekken in de natuur.
Het Hürtgenwald is een uitgestrekt bosgebied op de grens van de Eifel. Hier woedde tijdens WOII een van de zwaarste veldslagen op Duits grondgebied. Vandaag is het een plek van herinnering, stilte en natuur.