Zestien keer ademruimte: mijn ervaring met een relaxatiereeks

25/05/2026 — 3 min. lezen

STRESS — HERSTEL — RELAXATIE — YOGA

Een persoonlijke terugblik op een traject van zestien lessen rond kalmte, relaxatie en herstel. Over spanning in het lichaam, leren ontspannen, stress reguleren, ademhaling, meditatie, yoga en opnieuw verbinding maken met jezelf ondanks innerlijke onrust.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik dat ik meestal eerder introvert en wat stiller ben.
Wie mij écht goed kent, weet dat daaronder ook best veel enthousiasme, chaos en onrust schuilt. Ik heb absoluut geen 'zittend gat', zoals ze dat in ‘t Kempisch zo schoon zeggen.

Vorige zomer startte ik met een lessenreeks rond kalmte, relaxatie en herstel. Zestien momenten om te vertragen, te ademen en telkens een beetje meer in mijn lichaam te zakken. Eerst volgde ik de basisreeks (toen nog zes lessen, ondertussen uitgebreid naar tien), daarna de verdiepingsreeks. Samen zestien weken waarin ik stap voor stap leerde ontspannen op een manier die voor mij lang onmogelijk leek.

De lessen werden gegeven door Hanne en Joke: twee fijne lesgeefsters, elk met hun eigen stijl, maar mooi op elkaar afgestemd. Elke les werkte rond een thema, en het ging niet enkel over yoga, maar ook over ademhaling, visualisaties, meditatie en relaxatieoefeningen. Een zachte combinatie van technieken die allemaal tot hetzelfde uitnodigden: terugkeren naar jezelf.

De sfeer was telkens warm en veilig. De kleine groep maakte het gemakkelijk om aanwezig te blijven, en er was altijd ruimte om iets te delen na afloop. Bij goed weer gingen we zelfs naar buiten, de tuin in, wat nog een extra dimensie gaf. De geluiden, geuren en bewegingen van buiten maakten het soms uitdagender om gefocust te blijven, maar tegelijk hielpen ze me juist om via die prikkels dieper in mijn lichaam te zakken.

"Een zachte combinatie van technieken die allemaal tot hetzelfde uitnodigen: terugkeren naar jezelf."

Ik ben heel dankbaar dat ik dit heb kunnen doen. Dankzij de samenwerking met de RIZIV-conventie was het financieel toegankelijk, zonder dat er iets aan kwaliteit verloren ging. Ondertussen verhuisde de praktijk – vroeger Huis Péonia in Herselt (Blauberg) - naar een nieuwe locatie en veranderde ook de naam. Voortaan kan je hen vinden in een prachtig pand in Westerlo onder de naam Castelle. Meer info over de therapeutische groepstrajecten vind je via hun website.

Ontspannen blijft voor mij trouwens nog steeds niet vanzelfsprekend. Ik zeg vaak lachend dat ik “geen zittend gat” heb, want stilvallen blijft iets waar mijn zenuwstelsel niet automatisch enthousiast van wordt. Maar net daarom betekende deze reeks zoveel voor mij. Niet omdat het ineens magisch alles oploste, maar omdat het me liet ervaren dat rust niet perfect hoeft te voelen om toch effect te hebben. Dat zelfs iemand zonder zittend gat soms rustig kan en mag landen in haar lijf 😉

Ik had voordien al ervaring met mindfulness en verschillende vormen van yoga: yin yoga, de aerial-variant, power yoga, vinyasa… Het was dus niet mijn eerste kennismaking, maar deze reeks voelde anders. Dieper, zachter, en uitgebreider.

Ontspannen is voor mij nooit vanzelfsprekend geweest. Tot een jaar geleden vond ik yin yoga zelfs ronduit confronterend. Minutenlang in dezelfde houding blijven voelde toen bijna ondraaglijk, omdat mijn lichaam zoveel spanning vasthield. Stilzitten was een strijd.

Deze relaxatiereeks kwam precies op het juiste moment. Waar ik vroeger geen toegang had tot echte rust, merkte ik nu dat er iets begon te verschuiven. Zelfs op dagen waarop ik gespannen binnenkwam en meteen voelde: oh nee, daar is het weer, ging ik elke keer tóch weer rustiger naar buiten.

De verandering was zelfs hoorbaar: een vriendin zei op een gegeven moment dat ze het verschil kon horen tussen mijn stem op een voiceberichtje vóór de sessie en eentje erna. Thanks for pointing that out, Nele 😊